WOLONTARIUSZ
Wolontariuszem może być każdy, w każdej dziedzinie życia społecznego, wszędzie tam, gdzie taka pomoc jest potrzebna, choć nie każdy wolontariusz jest odpowiedni dla każdego rodzaju pracy. Działa bezpłatnie, świadomie, dobrowolnie na rzecz innych.
CHARAKTERYSTYKA WOLONTARIUSZA W HOSPICJUM
Wolontariusz powinien:
być świadomym własnych konfliktów i problemów (przynajmniej tych najważniejszych) – aby nie projektować ich na chorych i nie zniekształcać rzeczywistości w jakiej przychodzi mu pracować;
posiadać pewną sprawność radzenia sobie z własnymi emocjami: świadomość własnych emocji, umiejętność mówienia o nich, uzewnętrznianie emocji (zarówno negatywnych jak i pozytywnych), niewstydzenie się zrobienia gestu wobec chorego (także fizycznego);
posiadać pewną wrażliwość wewnętrzną, która nie będzie pozwalać traktować emocji, jako źródła ckliwego zwierzania się (w tej sytuacji nikomu do niczego niepotrzebnego) - w kontakcie z chorym wyzwala się ogrom emocji zarówno ze strony chorego jak i ze strony osób towarzyszących;
posiadać umiejętność bezkolizyjnego kontaktu z innymi i umiejętność aktywnego słuchania (chorych trzeba bardziej słuchać, niż do nich mówić) - nadodpowiedzialność skrywa nieuświadomione oczekiwania;
posiadać przemyślany stosunek do cierpienia i śmierci, by nie spieszyć się z pochopnymi radami, ani nie być beznadziejnie przytłoczonym samym faktem istnienia cierpienia i śmierci;
posiadać całościową wizję człowieka jako istoty psycho-fizyczno-duchowej (nie mieć odrazy ani fascynacji ludzkim ciałem, akceptować psychiczny i duchowy stan pacjenta);
szanować przekonania światopoglądowe i religijne innych osób: nie wolno nawracać na siłę - można dać świadectwo;
powinien być empatyczny i asertywny, umieć dbać o własne dobro – wypoczynek, rodzina, zainteresowania;
umieć przyznać się do własnych błędów i zachowywać postawę ciągłego uczenia się.
Osoba pragnąca pomóc innym, nie może być obojętna na własne dobro. Zabieganie o nie, nie jest tylko jej niezbywalnym prawem, lecz także niezbywalnym obowiązkiem. Prawdę tę trafnie przekazuje chrześcijańskie przykazanie miłości bliźniego, nakazujące miłowanie bliźniego w takim samym stopniu jak siebie samego.